به نام خدا

Fatal Error
Welcome To Fatal Error Weblog

  راهنمای استفاده از ویرایشگر VIM

راهنمای استفاده از ویرایشگر متن Vi

در لینوکس غیر ممکن است که هر چند وقت یکبار به استفاده از یک ویرایشگر متنی نیاز پیدا نکنید. در صورتی که در محیط گرافیکی هستید میتوانید از gedit استفاده کنید. بیشتر کاربران پوسته فرمان در لینوکس از هر دو ویرایشگر متنی emacs و vi استفاده میکنند. مزیت استفاده از vi یا emacs در این است که میتوانید از آنها در پنجره ترمینال، ترمینال متنی و یا یک اتصال متنی روی شبکه (مانند telnet) استفاده کنید. هیچ رابط گرافیکی مورد نیاز نیست.

در این مقاله سعی خواهم کرد تا راهنمای مفیدی در مورد ویرایشگر vi در اختیار شما قرار دهم. پس از یادگیری Vi، هر جا به تغییر فایلهای پیکربندی نیاز داشتید، میتوانید از آن استفاده کنید. ممکن است استفاده از vi در ابتدا دشوار به نظر برسد. ولی پس از مدتی میتوانید کارهای ویرایشی خود را با استفاده از آن با سرعتی بسیار انجام دهید. دستان شما هرگز نیاز ندارند تا از روی کیبورد جدا شده ماوس یا کلیدهای F را لمس کنند.

نکته : برای انجام تغییر در بسیاری از فایلهای پیکربندی که خارج از دایرکتوری خانگی شما قرار دارند، نیاز دارید تا بصورت کاربر ریشه وارد سیستم شده باشید. برای بدست آوردن مجوز سطح ریشه حتما لازم نیست تا از سیستم خارج شده و مجددا وارد شوید. میتوانید یک پنجره ترمینال باز کرده و با تایپ دستور su و سپس کلمه عبور ریشه، مجوز های کاربر ریشه را بدست آورده و فایل مورد نظر خود را ویرایش نمایید. برای خروج از حالت کاربر ریشه در ترمینال مورد نظر کافی است دستور exit را تایپ کنید.

شروع کار با vi

به طور معمول کار با vi را با باز کردن یک فایل شروع میکنید. برای بازکردن فایلی به نام tmp/test دستور زیر را تایپ کنید:

$ vi /tmp/test

در صورتی که این یک فایل جدید باشد، چیزی مانند زیر را خواهید دید:

~

~

~

~

~

"/tmp/test" [New File]

علامت چشمک زن در بالای صفحه نشاندهنده محل اعلان شما است. پایین ترین خط صفحه اطلاعاتی در مورد آنچه در حال رخداد است، در اختیار شما قرار میدهد. در اینجا به شما اعلام کرده است که فایل جدیدی را باز کرده اید. کاراکترهای ~ که در بین خط بالا و پایین مشاهده میکنید فعلا به عنوان یک پر کننده موقت عمل میکنند زیرا هنوز متنی وجود ندارد. هیچ منو یا راهنما یا آیکونی وجود ندارد تا بفهمید چه کاری باید انجام دهید! فعلا حتی نمی توانید تایپ را شروع کنید. در این صورت کامپیوتر بوق زده، چیزی تایپ نخواهد شد.

نخستین چیزی که باید یاد بگیرید، تفاوت بین حالتهای مختلف عملکرد برنامه است. ویرایشگر vi در دو حالت فرمان و ورودی عمل میکند. قبل از اینکه بتوانید به فایل متنی اضافه کرده یا چیزی را تغییر دهید، باید دستوری تایپ کنید تا vi بداند که شما چه کاری میخواهید انجام دهید. یک فرمان معمولا حاوی یک یا دو حرف و یک عدد اختیاری است. برای وارد شدن در حالت ورودی، باید یک دستور ورودی را تایپ کنید. برای شروع یکی از دستورات زیر را تایپ کنید:

-a : به معنی Add است. میتوانید متن را در طرف راست اعلان وارد نمایید.

-i : به معنی Insert است. میتوانید متن را در طرف چپ اعلان فرمان هم وارد کنید.

 

نکته : بجای استفاده از فرامین a یا i میتوانید به سادگی کلید Insert را برای ورود به حالت ورودی فشار دهید.

شروع به تایپ کردن کنید. در بین تایپ خود کلید Enter را هم فشار دهید. پس از اینکه چند خطی را تایپ کردید، کلید Esc را فشار دهید. این کار شما را به حالت فرمان باز میگرداند. با استفاده از کلیدها و حروف زیر میتوانید در متن جابجا شوید:

-کلیدهای مکان نما : برای حرکت به چپ و راست و بالا و پایین میتوانید از کلیدهای مکان نما و همچنین از کلیدهای h (چپ) ، l (راست)، j (پایین) و k (بالا) استفاده کنید.

-کلید w : اعلان را به ابتدای کلمه بعدی هدایت میکند.

-کلید b : اعلان را به ابتدای کلمه قبلی باز میگرداند.

-کلید صفر : اعلان را به ابتدای خط جاری هدایت میکند.

-کلید $ : اعلان را به انتهای خط جاری هدایت میکند.

-کلید H : اعلان را به اول نخستین خط صفحه حرکت میدهد.

-کلید M : اعلان را به اول خط میانی صفحه حرکت میدهد.

-کلید L : اعلان را به اول خط پایانی صفحه حرکت میدهد.

خوب اکنون تنها چیزی که باقی میماند، چگونگی پاک کردن متن است:

-کلید x : کاراکتر زیر اعلان را پاک میکند.

-کلید X : کاراکتر قبل از اعلان را پاک میکند.

-فرمان dw : از کاراکتر جاری تا پایان کلمه را پاک میکند.

-فرمان d$ : از کاراکتر جاری تا پایان خط را پاک میکند.

-فرمان d0 : از کاراکتر ماقبل تا ابتدای خط را پاک میکند.

برای ذخیره تغییرات و خروج از برنامه هم میتوانید از کلیدهای زیر استفاده کنید:

-فرمانZZ : تغییرات را ذخیره کرده و از برنامه خارج میشود.

-کلید w : تغییرات را ذخیره کرده ولی میتوانید به ویرایش ادامه دهید.

-فرمان wq : همانند فرمان ZZ است.

-کلید q : از برنامه در صورتی خارج میشود که تمام تغییرات ذخیره شده باشند.

-فرمان q! : از برنامه خارج شده و تغییرات را نادیده فرض میکند.

 

نکته : همانند تمام ویرایشگرهای متنی، در vi هم میتوانید از کلیدهای Home، End، PgUP و PgDWN برای حرکت در فایل و خطوط و از کلید Del برای پاک کردن متن استفاده کنید.

 

نکته : در صورتی که اشتباها به فایلی آسیب رساندید، فرمان !q بهترین روش برای خروج و ذخیره نکردن تغییرات است. برای undo کردن تغییرات کافی است از دستور u استفاده کنید.

 

 

تا اینجا مطالب زیادی در مورد vi یاد گرفته اید. البته باز در مورد دستورات vi بیشتر صحبت خواهم کرد. اکنون اجازه دهید به چند نکته اشاره کنم که مراحل اولیه کار کردن شما را با vi آسانتر کند:

-کلید Esc : فراموش نکنید که فشردن این کلید شما را به حالت فرمان باز میگرداند. این کلید به همراه دستور ZZ تغییرات را ذخیره کرده و از فایل خارج میشود.

-کلید u : فشردن این کلید، تغییرات انجام شده را از میان برده و به حالت قبلی باز میگردد. (undo).

-کلیدهای Ctrl+r : این کلید برعکس کلید u است. عمل تکرار یا redo را انجام میدهد.

-کلید Capslock : فرامین و متن شما با حروف بزرگ تایپ شده و باعث خواهد شد تا برخی فرامین کار نکنند. دقت کنید.

-دستور ! : در صورتی که در vi هستید، میتوانید با استفاده از تایپ علامت تعجب و سپس دستور مورد نظر، دستورات لینوکس را از درون vi اجرا کنید.پس از اتمام تایپ دستورات کلید Enter را فشار دهید تا به برنامه باز گردید. حتی میتوانید با تایپ !bach یک پوسته فرمان از درون vi باز کرده و با آن کارکنید. پس از اتمام کار کافی است که با تایپ exit به برنامه باز گردید.قابلیت بسیار جالبی است!

-INSERT : هنگامی که در حالت ورودی هستید، این کلمه در پایین صفحه نوشته میشود.سایر پیغامها هم در همین مکان نمایش داده میشوند.

-کلیدهای Ctrl+g : در صورتی که فراموش کردید در حال ویرایش کدام فایل هستید، با فشار دادن این کلیدها نام فایل و شماره خطی که در آن هستید، تعداد خطوط فایل و ... نمایش داده میشود.

 

حرکت در میان فایل

بجز چند دستور حرکت بین خطوط ی که در بالا شرح داده شدند، راههای دیگری نیز برای حرکت در فایل وجود دارد. برای تمرین این کار نیاز به یک فایل تقریبا بزرگ دارید. برای این کار میتوانید فایل var/log/messages را در دایرکتوری tmp کپی کرده و باز کنید. با کلیدهای زیر میتوانید در فایل حرکت کنید:

-Ctrl+f : یک صفحه به جلو میروید.

-Ctrl+b : یک صفحه به عقب باز میگردید.

-Ctrl+d : نیم صفحه به جلو میروید.

-Ctrl+u : نیم صفحه به عقب باز میگردید.

-G : به آخرین خط فایل حرکت میکنید.

-1G : به نخستین خط فایل حرکت میکنید. البته به جای عدد ۱ از هر عددی میتوانید استفاده کنید و به همان خط حرکت خواهید کرد.

جستجوی متن

برای جستجوی متن میتوانید از کلیدهای اسلش (/) و علامت سوال استفاده کنید. همچنین امکان استفاده از کاراکترهای ویژه نیز وجود دارد. اسلش عمل جستجوی فایل بعد از اعلان و علامت سوال عمل جستجوی فایل قبل از اعلان را انجام میدهد. مثلاhello/ و hello? عمل جستجو رو به جلو و عقب را برای لغت hello انجام میدهند.

استفاده از شماره ها در کنار فرمانها

در صورتی که قبل از یک دستور یک عدد قید نمایید آن دستور به تعداد آن عدد تکرار خواهد شد. برای مثال :

3dw : سه کلمه بعدی را پاک میکند.

5cl : پنج حرف بعدی را تغییر میدهد.

12j : دوازده خط به پایین حرکت میکند.

اکنون باید تا حدود زیادی کار کردن با vi را یاد گرفته باشید.

منبع : سایت TECHNOTUX

تگ های این مطلب :ویرایشگر vi
و تگ های این مطلب :vi editor
نویسنده : Fatal Error | ساعت ۸:۳٥ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٧/۱٢/٢۱
پيام هاي ديگران () | لینک ثابت

  نصب نرم افزار در لینوکس

ایجاد و نصب نرم افزارها با استفاده از کدهای منبع
در صورتی که هیچ کد اجرایی برای نرم افزار مورد نیاز شما وجود نداشته باشد، و یا نیاز داشته باشید تا نرم افزار مربوطه را مطابق نیاز خود تغییر دهید، باید از کد منبع استفاده نمایید. کدهای منبع ممکن است هم بصورت بسته های
rpm و هم بصورت بسته های tar/gz وجود داشته باشند.

معمولا در اکثر اوقات هنگام کامپایل و نصب برنامه‌های کاربردی با استفاده از کدهای منبع به خوبی پیش رفته و اشکالی پیش نمی‌آید. ولی برای اینکه بتوانید بهتر اشکالات احتمالی را رفع نمایید، دانستن برنامه نوسی برایتان بسیار مفید خواهد بود.

به طور کلی استفاده از کدهای منبع را به کاربرانی که تازه کار با لینوکس را آغاز کرده‌اند، ممکن است کمی دشوار باشد. پس بهتر است پس از اینکه مقداری با تجربه‌تر شدید از این بسته‌ها استفاده نمایید. برای کاربران مبتدی، استفاده از بسته‌های آماده نصب مانند rpm و deb بسیار راحت‌تر است.

البته در صورتی که کنجکاو هستید و مایلید این نوع نصب را هم آزمایش نمایید، من شما را بر حذر نمی‌دارم. فقط دقت نمایید که چه کاری را دارید انجام می‌دهید.

استفاده از بسته های tar/gz

تقریبا تمام بسته های کد منبع که در اینترنت موجود هستند، با این فرمت ارائه می‌شوند. برای استفاده و نصب نرم افزارهایی که با این بسته ها ارائه می‌شوند باید مراحل زیر را انجام دهید :

- بسته مربوطه را از اینترنت و یا CD در یک دایرکتوری خالی کپی نمایید.

- بسته را با استفاده دستور gzip یا gunzip از حالت فشردگی خارج نمایید. نتیجه این کار یک بسته با فرمت tar است. به مثال زیر توجه کنید :

$ gzip -d mycoolapp.tar.gz

- برای باز کردن بسته tar از دستور ذکر شده در مثال زیر استفاده نمایید . این دستور تمام فایلهای موجود در بسته را در یک دایرکتوری درون دایرکتوری جاری باز میکند.

$ tar xvf mycoolapp.tar

- با استفاده از دستور cd وارد دایرکتوری مربوطه شوید.

- در صورتی که همراه با بسته فایلهایی به نام INSTALL و یا README ارائه شده است، ابتدا حتما آنها را مطالعه نمایید.

- در مرحله بعدی باید بسته را برای کامپایل شدن پیکربندی نمایید. برای این منظور باید از دستور configure استفاده نمایید . به مثال زیر توجه نمایید :

$ ./configure

این دستور بسته برای برای کامپایل شدن آماده نموده و فایلهای لازم برای این کار را ایجاد می‌کند. ضمنا در صورتی که از شما آرگومان یا گزینه‌ای دریافت کرده باشد، آنرا نیز در فایلهای مربوط به کامپایل و نصب اعمال می‌کند.

- در صورتی که همه چیز به خوبی پیش رفت و هیچ پیام خطایی مشاهده نکردید، اکنون باید برنامه را کامپایل نمایید. برای این منظور باید از دستور make استفاده کنید. به مثال زیر توجه کنید:

$ make

- خوب در این مرحله کامپیوترتان شروع به کامپایل کردن برنامه می‌کند. در صورتی که برنامه بزرگی را کامپایل کنید و یا پردازنده کامپیوترتان قدیمی باشد، ممکن است این بخش کمی طول بکشد. در صورتی که پس از اتمام کار هیچگونه پیغام خطایی روی صفحه مشاهده نکردید معنی آن این است که برنامه بدون هیچ مشکلی کامپایل شده است و اکنون آماده نصب می‌باشد. برای نصب برنامه باید مجوزهای کاربر ریشه را داشته باشید. برای این کار از دستور su برای ورود به حالت کاربر ریشه استفاده کنید.

- برای نصب برنامه کامپایل شده باید از دستور make intall استفاده کنید.با این کار برنامه در محل خود نصب شده و از این پس می‌توانید آنرا از خط فرمان اجرا نمایید. به مثال زیر توجه کنید :

$ make install

- پس از اینکه نصب برنامه نیز به موفقیت به پایان رسید، می‌توانید با استفاده از دستور rm و گزینه R تمام فایلهای کد منبع را پاک کنید تا فضای دیسک شما بی جهت اشغال نشود. در صورتی که فقط بخواهید برنامه کامپایل شده را از داخل کدهای منبع پاک کرده و کدهای منبع را نگهداری کنید، از دستور make clean استفاده کنید. به مثال زیر توجه نمایید:

$ make clean

- برخی بسته‌های کد منبع، گزینه make uninstall را نیز پشتیبانی می‌کنند که از طریق آن می‌توانید برنامه‌ای را که نصب کرده‌اید، از روی کامپیوترتان پاک کنید.

تگ های این مطلب :نصب نرم افزار در لینوکس
و تگ های این مطلب :installing software in linux
نویسنده : Fatal Error | ساعت ۸:۳٠ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٧/۱٢/٢۱
پيام هاي ديگران () | لینک ثابت

  شبکه تلفن همراه

مختصری درباره شبکه تلفن همراه

شکل یافته سیستم تلفن که ارتباطات را در هر نقطه ای فارغ از کابل کشیهای سیستم تلفن عمومی میسر می سازد شبکه تلفن همراه است . در این قسمت به بررسی این شبکه می پردازیم.

تلفنهای غیر ثابت به دو رده تقسیم می شوند: تلفنهای بی سیم و تلفن همراه که به آن تلفن سلولی هم گفته می شود. تلفن بی سیم کاربرد شبکه ای نداشته و ما نیز به آن نخواهیم پرداخت و فقط مختصری با شبکه تلفن همراه آشنا می شویم.

تلفنهای همراه در مسیر تکامل خود سه نسل را به خود دیده اند:

صدای آنالوگ

صدای دیجیتال

صدای دیجیتال و داده

اولین شبکه تلفن همراه در ایالات متحده و توسط شرکت AT&T ساخته شد . که در نتیجه در تمام کشور یک سیستم یکپارچه تلفن همراه آنالوگ بوجود آمد . اما در اروپا به دلیل اینکه هر کشوری شبکه خاص خود را داشت این کار با مشکلات فراوان همراه بود .اما با ظهور تلفن همراه دیجیتال اروپائیها بر سر یک استاندارد واحد به نام GSM به توافق رسیدند اما در ایالات متحده به دلیل عدم د خالت دولت در تدوین استاندارد سیستمهای مختلف بوجود آمد که هیچیک با دیگری سازگار نیست.

اما دلایل دیگری هم در توفیق تلفن همراه در اروپا نسبت به آمریکا دخیل است . یکی از این دلایل آن است که در آمریکا شماره های تلفن همراه دارای کد خاصی نبوده و مانند تلفنهای ثابت می باشند. همچنین در اروپا وجود تلفنهای همراه از پیش پرداخت شده باعث رونق این تکنولوژی در این قاره شده است.

اکنون اجازه دهید با ساختار شبکه های تلفن همراه مختصری آشنا شویم. در تمام سیستمهای تلفن همراه، یک منطقه جغرافیایی به تعدادی سلول تقسیم می شود . هر سلو ل 10 تا 20 کیلومترقطر دارد . هرسلول دارای تعدادی فرکانس است که با فرکانس سلولهای همسایه متفاوت است . وقتی در یک منطقه تعداد کاربران افزایش می یابد هر سلول به تعدادی سلول کوچکتر تقسیم می شود تا از فرکانسها به دفعات بیشتری استفاده کرد.

سیستم تلفن همراه

 

سیستم تلفن همراه

 

هر تلفن همراه در هر لحظه در یک سلول قرار دارد . وقتی این تلفن از سلولی که در آن قرار دارد خارج می شود ایستگاه مرکزی متوجه ضعیف شدن سیگنال آن شده و از سلولهای مجاور میزان توان سیگنال دریافتی این تلفن را می پرسد و کنترل این تلفن را تحویل سلولی که بیشترین توان را اطلاع داده می دهد. همچنین به تلفن همراه نیز گفته می شود تا فرکانس خود را با سلول جدید هماهنگ کند . این فرآیند که حدود 300 میلی ثانیه طول می کشد به پاس کاری معروف است.

پاس کاری به دو روش انجام می شود: درپاس کاری نرم تلفن همراه قبل از اینکه با ایستگاه قدیم قطع ارتباط کند به ایستگاه جدید متصل می شود که در این روش ارتباط کاربر بهیچوجه قطع نمی گردد. تلفنهای نسل اول و دوم فاقد این تکنولوژی هست ند چون نمی توانند در آن واحد خود را روی دو فرکانس مختلف دو سلول مجاور تنظیم کنند.

اما در پاس کاری سخت اتصال با ایستگاه جدید قبل از قطع اتصال با ایستگاه قدیم میسر نیست و اگر ایستگاه جدید به هر دلیلی نتواند تلفن همراه را تحویل بگیرد ارتباط کاربر قطع خواهد شد. این روش مخصوص تلفنهای نسل اول و دوم است.

تگ های این مطلب :mobile network
و تگ های این مطلب :شبکه تلفن همراه
نویسنده : Fatal Error | ساعت ۱۱:٢۱ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/۱٢/۱٢
پيام هاي ديگران () | لینک ثابت

  ماهواره های مخابراتی

ماهواره ها

تکنولوژی ماهواره های مخابراتی باعث ایجاد تحول در مخابرات فضایی گردید . این سیستمها با استفاده از انعکاس امواج از ماه کار می کنند. یک ماهواره مزیتهای عمده ای دارد . یکی از این مزیت ها این است که ماهواره در واقع یک تکرار کننده مایکروویو بزرگ در فضاست. چنین ماهواره ای دارای چندین است که با فرکانسهای خاصی سیگنال ورو دی را دریافت (transponder) تکرار کننده کرده و تقویت می کنند و سپس با فرکانس متفاوتی باز می گردانند تا با سیگنال ورودی تداخل پیدا نکند . سیگنال بازگشتی می تواند قطری به اندازه تمام سطح زمین یا فقط چند صد کیلومتر را پوشش دهد که به این حالت شیپور خمیده گفته می شود.

مطابق قانون کپلر دوره گردش یک ماهواره با توان دو سوم شعاع مدار آن متناسب است . هرچه مدار ماهواره بالاتر باشد دوره گردش آن بیشتر است . دوره گردش ماهواره تنها عاملی نیست که محل قرار گرفتن ماهواره را تعیین می کند. فاکتور مهم دیگر در این مورد کمربند وان آلن است . این کمربند لایه ای از ذرات باردار دارای انرژی می باشدکه توسط میدان مغناطیسی زمین گرفتار شده اند. هر ماهواره ای که داخل این کمربند قرار گیرد وسط ذرات باردار با انرژی زیاد آن از بین می رود. با در نظر گرفتن دو عامل فوق سه ناحیه امن برای قرار گرفتن ماهواره ها ایجاد می شود که در ادامه بحث به آن می پردازیم.

ماهواره های زمین ثابت

اگر ماهواره ای یک مدار استوایی و در ارتفاع 35800 کیلومتر قرار گیرد نسبت به زمین ثابت به نظر خواهد رسید و نیاز به تعقیب آن توسط ایستگاه زمینی نیست . با تکنولوژی امروزی حداقل فاصله دو ماهواره مدار ثابت کمتر از دو درجه استوایی نخواهد بود . بدین ترتیب در هر زمان بیشتر از 180 ماهواره نمی توانند در مدار زمین باشند که برای بالا بردن پهنای باند می توان در هر ترانسپاندر از فرکانسهای مختلف استفاده کرد.

اولین ماهواره های زمین ثابت یک پرتو واحد داشتند که یک سوم زمین را می پوشاند .که به این ناحیه جای پای ماهواره گفته می شود. اما امروزه با تکنولوژی جدیدتر پرتوهای ماهواره ها می توانند فقط قطری چند صد کیلومتری را پوشش دهندکه به آنها پرتوهای نقطه ای گفته می شود. ماهواره های زمین ثابت در بالای کمربند وان آلن فوقانی قرار دارند و به آنها ماهواره های GEO گفته می شود.

ماهواره های مدارمتوسط

در مداری بسیار پایین تر از مدار زمین ثابت و بین دو کمربند وان آلن فوقانی و تحتانی ماهواره های مدار متوسط که به MEO  معروفند قرار می گیرند . این ماهواره ها هر6 ساعت یکبار دور زمین می چرخند و جای پای کوچکتری نسبت به ماهواره های زمین ثابت دارند. ماهواره های 24 گانه ی GPS در زمره این ماهواره ها قرار دارند .

ماهواره های مدار پایین

در زیر کمربند وان آلن تحتانی ماهواره های مدار پایین قرار می گیرند کهLEO نامیده می شود. این ماهواره ها سرعت گردش مداری بسیار بالایی دارند و برای پوشش کل کره زمین به تعداد زیادی از آنها نیاز داریم . بدلیل ارتفاع کم برای ارتباط با آنها به توان کمی نیاز است و سیگنال ارسالی به سرعت برمی گردد.

تگ های این مطلب :ماهواره های مخابراتی
و تگ های این مطلب :communication satellites
و تگ های این مطلب :شبکه های کامپیوتری
نویسنده : Fatal Error | ساعت ۱۱:۱٧ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/۱٢/۱٢
پيام هاي ديگران () | لینک ثابت

  بلوتوث

بلوتوث

که بعضی ها در فارسی آن را به دندان آبی ترجمه کرده اند . استانداردی برای امواج رادیویی است که که برای ارتباطات بی سیم کامپیوتره ای قابل حمل و نقل و تلفن های همراه و وسایل الکترونیکی رایج استفاده می شوند این امواج برای فاصله های نزدیک استفاده می شوند و برای ارتباطات بی سیم تکنولوژی ارزانی محسوب می شوند. و بوسیله این تکنولوژی می توانید بین دو وسیله که دارای این تکنولوژی باشند به صورت بی سیم پیغام، عکس یا هر کلاً اطلاعات رد و بدل کنید  . رادیوی بلوتوث در داخل یک میکرو چیپ قرار دارد و در باند فرکانسی 2,4 گیگا هرتز عمل می کند. این تکنولوژی از سیستم ''Frequency Hoping Spread Spectrum''  استفاده می کند، که سیگنال آن 1600 بار در ثانیه تغییر می کند که کمک بزرگی برای جلوگیری از تداخل ناخواسته و غیر مجاز است. علاوه بر این بوسیله نرم افزار کد شناسایی وسیله طرف مقابل چک می شود. بدین ترتیب می توان اطمینان حاصل کرد که اطلاعات شما فقط به مقصد مورد نظر می رسد. این امواج با دو قدرت وج ود دارند . سطح قدرت پایین تر که محیطهای کوچک را می تواند پوشش دهد یا در نوع با قدرت بالاتر که رنج متوسطی را می تواند پوشش دهد این سیستم هم برای ارتباط نقطه به نقطه و هم برای ارتباط یک نقطه با چند نقطه می تواند استفاده شود . دارای پهنای باند 720کیلو بیت در ثانیه و 10 متر قدرت انتقال می باشد . این تکنولوژی که از سیستم گیرندگی و فرستندگی در جهت مناسب استفاده می کند ، قادر است امواج رادیویی را از میان دیوار و دیگر موانع غیر فلزی عبور دهد . اگر امواج مزاحم دستگاه ثالثی باعث تداخل شود انتقال اطلاعات کند می شود ولی متوقف نمی شود. با سیستمهای امروزی بیش از 7 دستگاه می توانند برای برقراری ارتباط با تولید کننده امواج در یک دستگاه دیگر فعال شوند . به این شیوه Piconetمی گویند چندین piconet را می توان به یکدیگر متصل کرد که یک scatternet را تشکیل می دهد. سازمان Bluetooth SIG در سال 1998 به وسیله سونی اریکسون ، آی بی ام ، اینتل ، نوکیا و توشیبا بوجود آمد و پس از آن شرکت های تری کام ، Lucent، مایکرو سافت و موتورولا و بیش از 2000 کمپانی دیگر به سازمان پیوستند.

بلوتوث چیست؟

بلوتوث یک رشته خصوصیت بی سیم است که ارتباطات کوتاه برد بین وسایل مجهز به تراشه های کوچک و اختصاصی بلوتوث را تعریف می کند. بلوتوث فقط کابل ها را حذف نمی کند، بلکه یک روش بی سیم برای وصل کردن کامپیوتر ها با همه وسایل همراه الکترونیکی فراهم می سازد و شبکه های کامپیوتری کوچک و خصوصی مشهور به PAN یا شبکه شخصی را بوجود می آورد. بلوتوث  یک زبان مشترک بین وسایل مختلف می سازد که به آنها امکان می دهد که به آسانی با هم ارتباط برقرار کنند و بهم وصل شوند . وسایل مجهز به تراشه های بلوتوث حدود 10 متر برد دارند و می توانند داده ها در سرعت 720 کیلوبایت در ثانیه از طریق دیوار ها ، کیف ها و پوشاک انتقال دهند . هیجان انگیزتر آنکه اتصال دادن بین وسایل بلوتوث می تواند بدون دخالت مستقیم ما انجام بگیرد . وقتی دو وسیله مجهز به تراشه های بلوتوث نزدیک یکدیگر می رسند، نرم افزار نهاد ه شده در تراشه های فرستنده / گیرنده بلوتوث به طور خودکار یک ارتباط را برقرار می سازد و داده ها را نقل و انتقال می دهد. با این همه برد کوتاه و سرعت محدود بلوتوث باعث شده است که برای شبکه های محلی بی سیم مرسوم کمتر باشد، چون این شبکه های کامپیوتری معمولاً بیش از 10 متری بلوتوث فاصله دارند و برد سرعتی آنها 10 تا 100 متر مگابایت در ثانیه است.

تاریخچه بلوتوث

فکر اولیه بلوتوث در شرکت موبایل اریکسون در سال 1994 شکل گرفت . اریکسون که یک شرکت سوئدی ارتباطات راه دور است در آن زمان در حال ساخت یک ارتباط رادیویی کم مصرف، کم هزینه بین تلفن های همراه و یک گوشی بی سیم بود .کار مهندسی در سال 1995 شروع شد و فکر اولیه به فراتر از تلفنهای همراه و گوشی های آنها توسعه یافت تا شامل همه انواع وسایل همراه شود ، با هدف ساخت شبکه های شخصی کوچک از وسایل مختلف در طول این زمان نام " بلوتوث " نام یک پادشاه دانمارکی گرفت که بین سالهای 940 و 981 میلادی می زیست. شاه هارالد در دوره حکومت خود که یک وایکینگ بود به طور صلح آمیز، دانمارک ، سوئد جنوبی و نروژ شمالی را متحد کرد . این کار به او شهرت یک پادشاه ماهر در ارتباط و مذ اکره را در تاریخ داد . برای اریکسون ، اسم بلوتوث برای فناوری داده شده که امیدوار بود بتواند به طور صلح آمیز وسایل مختلف را متحد کند، مناسب بود. اریکسون می دانست که اگر فقط یک شرکت این استاندارد ها را حمایت کند هرگز موفق نخواهد شد . در سال 1998 ، اریکسون یک موافقت نامه با اینتل ، نوکیا ، آی بی ام ، کام تری ، توشیبا و مایکروسافت امضا کرد و گروه  Bluetooth SIG را به وجود آورد. هدف این گروه نظارت بر پیشرفت بلوتوث و عمومی ساختن آن بود.

بلوتوث چگونه کار می کند؟

یکی از جالب ترین نکات درباره این استاندارد روشی است که وسایل مجهز به تراشه های بلوتوث به طور خودکار یکدیگر را تشخیص می دهند، ارتباط برقرار می کنند و داده ها را به دستور شما یا بدون دخالت شما انتقال می دهند. در خصوصیات بلوتوث یک ارتباط رادیویی با برد کوتاه تعریف شده است . این استاندارد هم چنین یک برد متوسط 100 متری را تعریف کرده است ، اما به ندرت به کار می رود، چون به توان الکتریکی و هزینه بیشتری نیاز دارد . هر وسیله بلوتوث حاوی یک تراشه فرستنده/گیرنده مربعی 4 سانتیمتری است که در باند فرکانس رادیویی  ISM یا صنعتی ، علمی ، پزشکی از 2/4گیگاهرتز تا 2/48  گیگاهرتزعمل می کند. سازندگان و طراحان این فرکانس را بدین لحاظ انتخاب کردند که در سراسرجهان به رایگان در دسترس است و محدودیتهای داشتن مجوز را ندارند . باند ISM به 79 کانال تقسیم می شود که هر کدام پهنای باند یک مگاهرتزی دارند که این باند رایگان است . بلوتوث از لحاظ نظری پهنای باند یک مگابایت در ثانیه را دارد، که سرعتی نزدیک به 723 کیلوبیت در ثانیه است . این سرعت خیلی بالا نیست، اما برای انتقال داده ها بین وسایل دستی و دسترسی به اینترنت کاملاً کافی است.

تگ های این مطلب :بلوتوث
و تگ های این مطلب :bluetooth
نویسنده : Fatal Error | ساعت ۱۱:۱٢ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/۱٢/۱٢
پيام هاي ديگران () | لینک ثابت